زندگي كردن در روستا ويژگيهايي دارد كه وقتي آن را حس ميكني شيدا و مفتونش ميشوي. مردانگي و گذشت و ديانت روستاييان ساده و بيآلايش، صميميت و نوعدوستي به دور از هرگونه ريا و اقتدايشان به علي (ع) همچنان پررنگ و عميق است و گذر زمان و پيشرفت تكنولوژي در عرصههاي مختلف زندگي بشرِ قرن 21 هنوز نتوانسته اين يكرنگي را از روستاييان بگيرد. حكايت زندگي مردمان روستايي، بيان سادگي آنان است.
وارد روستا كه ميشوي، جنب و جوش كودكان در كوچههاي آسفالت نشده روستا و كفشهاي محلي و شلوارهاي تا زانو گلي شده را ميبيني، اينجاست كه نقش مظلوميتي از روستاييان برايت هويدا ميشود. زنان و دختران پرتلاش و مردان باغيرت زندگي روستايي را آنچنان دلنشين و جذاب نمودهاند كه براي لحظهاي از زندگي در شهر و مشكلات بيشمار آن سير ميشوي و آرزوي زندگي چنين ساده در خاطرت نقش ميبندد؛ از اين رو، در راستاي احياي فرهنگ زندگي ناب روستايي، روستاي علوي كه به تازگي به بخش مركزي شهرستان ويژه ملاير ملحق گرديده را معرفي خواهيم كرد.
قبل از وارد شدن به مشخصات و ويژگيهاي بارز اين روستا خاطرنشان ميشود، روستاي علوي كه در دهستان ترك شرقي از توابع بخش جوكار شمال شهرستان ملاير واقع شده بود با تصويب وزيران عضو كميسيون سياسي و بنا بر پيشنهاد وزارت كشور، از بخش جوكار شهرستان ملاير جدا و به بخش مركزي ملاير الحاق شده است. اين روستا در مدار 48 درجه و 55 دقيقه طول شرقي و 34 درجه و 32 دقيقه عرض شمالي واقع گرديده است.
قرار گرفتن اين روستا در منطقهاي جلگهاي طبيعت زيبايي را براي اهالي آن به ارمغان آورده است. اين روستا طبق آخرين سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال 85 داراي 550 خانوار بوده است. دهيار روستاي علوي در خصوص موقعیت اين روستا ميگويد: روستاي علوي از شمال با روستاي اسلامآباد و از جنوب با روستاي طجر علوي همسايه ميباشد.
فراهاني ادامه ميدهد: همچنين رشتهكوه روميه كه يكپارچه صخره سنگي ميباشد در شمال اين روستا قرار گرفته است.
وي كه خود كشاورز است با صميميت خاصي ميگويد: علوي يكي از روستاهاي قديمي استان همدان محسوب ميشود كه متأسفانه قدمت تاريخي آن هنوز مشخص نشده است.
وي در خصوص آثار باستاني اين روستا اظهار داشت: تپه باستاني (كه جزء آثار ملي شناخته شده) و همچنين امامزاده ابراهيم (ع) اين روستا را ميتوان از جمله آثارهاي ماندگار آن عنوان كرد.
وي با بيان اينكه اهالي اين روستا به زبان تركي صحبت ميكنند، گفت: با توجه به ديمزار بودن زمینهای کشاورزی روستای علوي آب مورد نياز از 3 رشته قنات به نامهاي خاني، بينشان و يونسآباد تأمين ميشود.
محصولات باغي اين روستا شامل انگور كشمشي، فخري، عسگري و صاحبی، آلو سياه، هلو و گردوست و محصولات نظير گندم، جو، گاودانه و ... است.
از جمله مهمترين مراسمی که در طول سال و با همت همه مردم و به صورت خودجوش برگزار میشود ميتوان به مراسم عاشوراي حسيني و سوم امام (12 محرم) اشاره كرد كه همه مردم روستا و حتي برخي روستاهاي ديگر و مردم شهر در مسجد جامع آن حاضر ميشوند و به ذكر مصيبت امام حسين (ع) و ياران باوفايش ميپردازند و اين رسم سالهاست كه در اين روستا برگزار ميشود و بسياري از مردم حوائج خود را طبق نيت و اعتقاد از حضور در اين مراسم و خوردن غذاي آن ميگيرند.
شغل عمده مردم روستا و اقتصاد علوي بر فعاليتهاي دامداري، زراعي و خدماتي استوار است. از مهمترين غذاهاي محلي اين روستا ميتوان كوفته، آش مصطفي و آش دوغ را نام برد كه سادگي زندگي را نمايانتر ميكند.
اما زندگي در روستا با آنچه در شهر ميگذرد بسيار متفاوت است. در روستا نبض زندگي تندتر ميزند. انبوه درختان كهنسال سر به فلک كشيده در كنار رودخانههاي فصلي آنچنان طبيعت بكري را به وجود ميآورد كه مطمئن ميشوي زندگي ساده و بيآلايش تنها در روستا خلاصه ميشود و بس.